Prawo to dotyczy również osób, które były zatrudnione wyłącznie w krajach Unii Europejskiej, państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nie należącego do Unii Europejskiej lub państwie nie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z którym Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie zawarły umowy o swobodzie przepływu osób.

Prawo do zasiłku w Polsce przyznawane jest zgodnie z polskimi przepisami.

Prawo do zasiłku na terenie Polski nabywa osoba, która posiada okres zatrudnienia lub ubezpieczenia wynoszący łącznie co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację w powiatowym urzędzie pracy.

Osoba bezrobotna w Polsce zgłasza się w celu dokonania rejestracji, do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na zameldowanie w miejscu pobytu stałego lub czasowego, a jeżeli nie jest zameldowana (osoba bezdomna) do powiatowego urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa.

Prawo do zasiłku przysługuje osobie bezrobotnej zarejestrowanej w powiatowym urzędzie pracy zgodnie z art. 71. ust. 1 ustawy z dnia 20. kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 z późn. zmian.) z zastrzeżeniem art. 75 cyt. ustawy.

Zasada sumowania okresów zatrudnienia i ubezpieczenia umożliwia uzyskanie świadczenia z tytułu bezrobocia obywatelowi UE/EOG, który posiada okresy zatrudnienia i ubezpieczenia w dwóch lub więcej państwach członkowskich.

Łączeniu podlegają tylko okresy zatrudnienia i ubezpieczenia, nie uwzględnia się okresów prowadzenia działalności na własny rachunek.

Zasada sumowania daje ochronę na wypadek bezrobocia osobom przenoszącym się do innych krajów. Ustawodawstwo stawia warunek, że chcąc zaliczyć sobie okresy zatrudnienia i ubezpieczenia z innego państwa wymagane jest, by bezpośrednio przed utratą pracy dana osoba była zatrudniona w kraju, w którym stara się o zasiłek.

Zasada sumowania podlega następującym prawom:

Prawo do zasiłku i procedura wnioskowania przysługuje na podstawie ustawodawstwa kraju ostatniego zatrudnienia.

Osoba zainteresowana występuje z wnioskiem o wydanie formularza E 301 do instytucji właściwej w kraju, w którym była zatrudniona.